Genel · 7 Ekim 2026 · 2 dk
Çocukla kişisel ilişki kurulması ve düzenlenmesi
Boşanma veya ayrılık süreçlerinde velayet kendisine bırakılmayan ebeveynin çocukla ilişkisini sürdürme hakkı, Türk Medeni Kanunu kapsamında düzenlenmektedir. Kişisel ilişki kurulması, çocuğun üstün yararı ilkesi temelinde değerlendirilmekte; bu ilişkinin kapsamı, sıklığı ve biçimi hâkim tarafından belirlenmektedir.
Türk Medeni Kanunu m. 182 uyarınca, boşanma kararında velayet düzenlemesinin yanı sıra kişisel ilişki de hükme bağlanır. Çocuk ile anne ve baba dışındaki kişiler, özellikle hısımları arasında kişisel ilişki kurulması ise ayrı bir kuraldır: m. 325 çerçevesinde, ancak olağanüstü hâllerin varlığı hâlinde ve çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde büyükanne, büyükbaba ve kardeşler gibi kişilere kişisel ilişki kurma hakkı tanınabilir.
Kişisel ilişki hakkı mutlak nitelik taşımamaktadır. Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun tehlikeye girmesi, bu hakkın yükümlülüklere aykırı kullanılması, çocuk ile ciddi olarak ilgilenilmemesi ya da diğer önemli sebeplerin bulunması hâlinde hâkim bu hakkı kısıtlayabilir ya da tamamen kaldırabilir. Denetimli kişisel ilişki uygulaması da bu kapsamda mümkündür.
Mevcut koşulların değişmesi durumunda taraflardan biri kişisel ilişki düzenlemesinin yeniden belirlenmesini mahkemeden talep edebilir. Bu talepler, çocuğun yaşı, sağlık durumu, okul programı ve yaşam koşullarındaki değişimler gözetilerek karara bağlanmaktadır.
Kişisel ilişki hakkının ihlali veya engellenmesi hukuken önem taşımakta; ısrarlı engelleme hâllerinde velayet düzenlemesinin yeniden ele alınması dâhil çeşitli sonuçlar gündeme gelebilmektedir.
Velayet olmasa da ilişki hakkı devam eder.