Aile Hukuku · 27 Ekim 2026 · 2 dk
Boşanma davalarında nafaka türleri
Boşanma davalarında nafaka çoğu zaman tek bir kavram gibi anlaşılır. Oysa Türk Medeni Kanunu sisteminde en az üç farklı nafaka türü ayırt edilir. Bunların amacı, dayanağı ve süresi birbirinden farklıdır.
İlk tür, dava devam ederken söz konusu olan tedbir nafakasıdır. Boşanma veya ayrılık davası süresince, ihtiyaç duyan eş ve çocuklar için geçici bir geçim desteği sağlar. Boşanma hükmü kesinleştiğinde kural olarak ortadan kalkar; bu nedenle boşanma sonrasının güvencesi sayılmamalıdır.
İkinci tür, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek tarafın talep edebileceği yoksulluk nafakasıdır. Talep eden tarafın kusurunun diğerinden ağır olmaması gerekir. Nafaka, borçlu tarafın mali gücüyle sınırlıdır (TMK m.175). Bu nafaka, kusura dayalı tazminattan ayrı bir kurumdur.
Üçüncü tür, müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasıdır. Velayet kendisine bırakılmayan eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine mali gücü oranında katılır (TMK m.182). Burada hak sahibi çocuktur; velayeti elinde bulunduran eş çocuk adına hareket eder.
Taraflardan birinin ekonomik durumu ya da çocuğun ihtiyacı değişirse nafakanın artırılması, azaltılması veya kaldırılması gündeme gelebilir. Tutar da somut olaydaki gelir ve ihtiyaç durumuna göre belirlenir.
Bu çerçevede nafaka türlerini birbirinden ayırmak, talebin doğru kurgulanması bakımından önem taşır.
Nafaka tek değildir.