Genel · 28 Ekim 2026 · 2 dk
Kat mülkiyetinde aidat borcu ve yasal faiz
Kat mülkiyeti rejiminde ortak gider ve avans payları (aidat), bağımsız bölüm maliklerinin kanundan doğan temel yükümlülüklerindendir. Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca kat malikleri, aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça, kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine eşit olarak, bakım, onarım, sigorta primi ve yönetici aylığı gibi diğer ortak giderlere ise arsa payları oranında katılır. Ödeme yükümlülüğü, bağımsız bölümün mülkiyetine bağlı olduğundan, ortak yerlerden fiilen yararlanılmaması kural olarak borcu ortadan kaldırmaz.
Ödemenin geciktirilmesi hâlinde uygulanacak yaptırım da aynı maddede düzenlenmiştir. Kanun, gider veya avans payının tamamını ödemeyen kat maliki için ödemede geciktiği günler bakımından aylık yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı öngörür. Uygulamada sıkça "yasal faiz" ve "gecikme tazminatı" kavramları birbirine karıştırılmaktadır. Oysa gecikme tazminatı, kat mülkiyetine özgü bir düzenlemedir ve genel yasal faizle özdeş değildir. Bu iki talebin birlikte ileri sürülüp sürülemeyeceği, olayın somut niteliğine göre değerlendirilmesi gereken bir husustur.
Aidat borcunun miktarı ve ödeme dönemleri, yönetim planına ve yetkili organların kararlarına dayanır. Bu nedenle borcun belgelendirilmesi, hesabın dönemler itibarıyla ayrıştırılması ve dayanak kararların gösterilmesi büyük önem taşır. Kat malikleri bakımından da itirazların, yalnızca "kullanmama" gibi genel gerekçelerle değil, borcun tutarına, dönemine veya dayanağına ilişkin somut gerekçelerle yapılması daha sağlıklıdır.
Aidat, aksi kararlaştırılmadıkça gider türüne göre eşit ya da arsa payı oranında paylaşılır.